www.xxxcharr.nl

Het leven. Soms is het maar gek. We worden geboren, opgevoedt in een gezin wat het misschien niet breed heeft, je gaat naar school, leert nieuwe mensen kennen, ontdekt talenten die je hebt mee gekregen of hebt ontwikkeld en rond een opleiding af en hoopt op een leuke baan, een sociaal leven en liefdevolle mensen om je heen. Maar soms loopt je leven anders dan je had gewild. Vandaag wil ik even schrijven. Schrijven over mijn leven, de hersen spinsels die er in mijn koppie omgaan en alles daar om heen. Omdat ik het schrijven zo leuk vind. Omdat ik mijn blog en die passie die ik daarvoor had zo ontzettend mis

dus. Waar wil ik beginnen? Ik blogde altijd een mooie, ruime tijd van 5 jaar en had elke dag wel weer een nieuw idee voor een artikel. Maar de laatste maanden nam dat af. Ik kan wel zeggen dat ik er geen tijd voor had of geen inspiratie maar dat is onzin. Tijd kan je altijd maken en als ik onderweg ben naar Tiel, een fotoshoot of werk kan ik prima een artikel weg typen maar doe dit dus gewoon weg niet. Omdat ik naar buiten staren met muziek in dan even fijner vind ofzo? Even de rust voor het drukke dagje weer begint.  Want ja, een druk leven heb ik nu zeker. Een jong volwassen vrouw van 21, single maar wel een fijne en leuke functie bij Rituals op Utrecht Centraal waar ik elke dag nog heel blij mee ben en stiekem ook wel trots want met alleen een niveau 4 diploma en dan al een (deels) leiding gevende functie is geen kattenpis toch? Dan denk je, alles loopt lekker. Een leuke baan, fijne collega’s, tussen mij en het thuis front gaat het goed, mijn eigen plekje in het fijne Utrecht, lunchen wanneer ik wil met lieve vriendinnetjes en dan ook nog fotoshoots voor de leuk om er af en toe even bij te doen. Ja. Alles loopt lekker. Tot er weer een verstorend iets komt en het je leven weer even stil zet en je denkt aan de tijd die zo zwart was.

Vandaag kreeg ik te horen dat mijn lieve oma vanmorgen is overleden. Dat is een klap. Tuurlijk zie je het aankomen bij mensen op leeftijd. Het mensje is 85 geworden en dat is een prachtige leeftijd maar toch komt het hard aan. Je lieve oma waarmee je altijd kon lachen, wijze raad van kreeg.. ineens is ze er niet meer. En dan krijg je weer een rouw kaart, weer zo’n eervolle dag in de kerk en de begrafenis. Waar je tegen op ziet maar ook als een mooie dag wilt betonen voor je lieve oma.  Als er een dierbaar persoon overlijdt is dit extra pijnlijk omdat dit me terug doet denken aan de dood van papa. Mijn lieve vader die helaas maar 47 mocht worden. En opa die kort erna ook zijn laatste adem uit blies. Onwerkelijk blijft het. En zo oneerlijk.

20.10.2013. De datum waarop mijn lieve vader overleed. En die datum komt er weer aan. Als ik er aan denk krijg ik een knoop in mijn maag, zie ik die datum op de kalender rolt er een traan over mijn wangen. Want a.s 20 oktober is hij al 5 jaar bij ons vandaan. 5 jaar. Waar blijft de tijd?

Ik weet niet waar dit ineens vandaan kwam. Ik wilde even schrijven. Misschien lees je het, misschien ook niet. En dat is prima. Ik blog echt voor mezelf omdat ik dingen terug wil lezen over hoe het toen ging. En op dit moment voel ik me even down. Tuurlijk komen er weer mooiere tijden aan, een tijd met veel zonneschijn, warmte en liefde. Maar voor nu is het even een donkere wolk met veel verdriet.

Het leven gaat met ups en downs. Hopen dat er snel weer ups komen

liefs van mij.

Charlotte

 

 

 

 

Eén reactie op “het leven gaat met ups en downs”

  1. Lauren schreef:

    Heel veel sterkte ❤️

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *